تبلیغات
مهاجر - کوچی های طالب یک تن از ساکنین ناهور ولایت غزنی را زنده آتش زدند!!!
 
مهاجر
 
 

یکی از همکاران کابل پرس که باشنده ناهور می باشد، در تماس تلفونی به کابل پرس گفته است که کوچی های طالب که سه روز پیش به این منطقه حمله نموده اند، یک نفر را زنده آتش زده و صد ها خانه را ویران وچپاول کرده اند.


 
بقیه در ادامه ی مطلب!
ین همکار کابل پرس که خود را به کابل رسانده، افزوده است که طالبان کوچی به سلاح های سنگین از جمله (موزائیل ، دهشکه، آرپی جی و پیکا) مسلح هستند.

از سوی دیگر گفته می شود که پس از حمله ی طالبان کوچی به ناهور، آنها تمام آنتن ها ی مخابراتی بیشتر مناطق غزنی را از بین برده اند تا مانع اطلاع رسانی از بازتاب جنایات شان در منطقه شوند.

کوچی ها نقش تاریخی خود را برای جنایات حاد در افغانستان پیش می برند

کوچی ها در حدود دو صد سال اخیر، سربازانی برای حاکمان مستبد افغان بوده اند تا از راه کشتار و چپاول، صاحب زمین های وسیع در نقاط مختلف کشوری شوند که با کمک استعمار بریتانیا نامش افغانستان گذاشته شد. حاکمان افغان از هیچ تلاشی برای نسل کشی، برده داری، کوچ اجباری و تبعیض دریغ نورزیده اند و این خشونت ها به عنوان سیاست پایدار حکومتی تا زمان رژیم قومی قبیله ای حامد کرزی ادامه یافته است. حکومت کرزی رسما در موضع طالبان قرار دارد و ارگ ریاست جمهوری به مرکزی برای ترویج خشونت و ترور علیه مردم شده است. حکومت به شدت اخبار مربوط به کوچی ها
 به مناطق مختلف افغانستان را کنترل و سانسور می کند.

در تازه ترین خبرها آمده است که کوچی ها که از پشتیبانی کامل طالبان و حکومت طالبی کرزی برخوردارند، در مناطق مختلف مانند بهسود، دایمیرداد، ناهور دست به خشونت زده و برای ادامه این خشونت ها در مناطقی مانند مالستان آمادگی می گیرند. پیش از حمله امسال کوچی ها، همکاران و همفکران طالب افغان، راه های مناطق مختلف غزنی را بر روی مردم بسته اند.

اکنون سه روز است که درگیری بین مردم منطقه ناهور و کوچی طالبان ادامه دارد. نمایندگان ناهور و جاغوری در شورای ولایتی غزنی به خبرنگاران گفته اند که کوچی های طالب از پیشرفته ترین امکانات نظامی و وسایل ترانسپورتی از مناطق خوات که متصل به دایمیرداد است ومنطقه خوگیانی غزنی به ناهور حمله کرده اند. در حمله کوچی طالبان در سه روز گذشته 26 قریه توسط کوچی طالبان در ناهور چپاول و به آتش کشیده شده وهفت تن از ساکنین محل نیز به قتل رسیده اند.

به گفته ی حمید الله دانش نماینده ی جاغوری در شورای ولایتی غزنی، هم اکنون کوچی های طالب در منطقه قیاغ با ایجاد یک پایگاه سیار راه عبور و مرور به سوی مالستان وجاغوری را نیز بسته اند.

پس از بسته شدن راه قره باغ به سوی مالستان وجاغوری توسط طالبان، مردم این دو منطقه از مسیر ناهور به سوی غزنی وبالعکس عبور ومرور می کردند.

منطقه قیاغ در زمان حکومت طالبان در سال های 1376 و1377 منطقه مرزی بین حکومت طالبان ومردم هزاره ناهور، جاغوری ومالستان بود

در همین سالها این سه منطقه هزاره نشین از سوی طالبان در تحریم اقتصادی بسر می برد به همین سبب پشتونهای غزنی در آن سالها شانس خوبی برای تجارت داشتند. در همان سالها قیاغ تبدیل به بزرگترین بازار کالا ومواد غذایی قاچاق تبدیل شده بود که توسط پشتونهای غزنی در آنسوی قلمرو طالبان انتقال داده می شد.

در آن سالها طالبان هزاره های مالستان جاغوری وناهور را حتا به جرم انتقال یک کیلو چای نیز مجازات وزندانی می کردند. اکنون در خرابه های همان بازار کوچی های مسلح طالبان، پایگاه سرکوب و راه بندان ایجاد کرده اند. جنایات سیستماتیک طالبان علیه مردم بویژه مردم هزاره در رژیم امارت اسلامی توسط بسیاری از نهادهای بین المللی حقوق بشر مستند سازی شده است.

از سوی دیگر طبق گزارش های مردمی، کوچی ها در دو منطقه مالستان نیز با پیش رفته ترین امکانات نظامی شان در کوه های مشرف بر مالستان موضع گرفته اند.

مردم مالستان می گویند که کوچی های طالب از اجرستان به سوی مالستان حرکت کرده ودر مناطق “سوسه مکنک” ومنطقه ” قوشنک که مرزبین مالستان واجرستان می باشد در کوه موضع گرفته ومنطقه را زیر نظر دارند.

مردم می گویند گرچند تاهنوز کدام حمله ی از طرف کوچی طالبان صورت نگرفته اما کوچک ترین جرقه ی می تواند باعث جنگ وقتل غارت در مالستان شود.

از مناطق بهسود و دایمیرداد نیز گزارش شده که کوچی ها و طالبان در هماهنگی کامل با مقامات ارگ نشین در کابل و والی ولایت میدان قرار دارند. هزاران خانواده از این منطقه در نتیجه یورش کوچی طالبان مجبور به ترک خانه های خود شده اند. کوچی ها بدون هیچ نگرانی در این مناطق رفت و آمد کرده و به چپاول و غارت می پردازند.

در طول سال های 1375 تا 1377 که تمام مناطق هزاره نشین توسط طالبان در محاصره قرار داشت و این گروه حتا مانع کمک های انسان دوستانه موسسات بین المللی وحقوق بشری می شدند. در همین سالها صد ها تن و به خصوص کودکان و زنان در مناطق مالستان، جاغوری و ناهور از گرسنگی جان دادند.

راندن مردم هزاره از جنوب افغانستان و محاصره جغرافیایی آنان در مرکز از سیاست های پایدار حاکمان افغان بوده است. بنا به گفته ی مردم، در جریان محاصره مناطق مرکزی در زمان رژیم جنایتکاران طالب، تنها در ولایت دایکندی در همین سال های 1375 تا 1377، نزدیک به سه هزار زن وکودک در اثر گرسنگی جان باختند.

در منطقه دره صوف نیز که تا سقوط طالبان در برابر این گروه مقاومت انجام شد، صد ها تن از گرسنگی مردند و بقیه نیز با خوردن علف خود را زنده نگهداشتند.

در همین سالها در مناطق هزاره نشین در مرکز یک بوری آرد 100 کیلوگرم که به شکل قاچاق آورده می شد به 5 میلیون و پنجصد هزار افغانی خرید و فروش می شد.

جنایات کوچی ها در افغانستان جزو جنایات حاد علیه بشریت است و در صورت وجود سیستم شفاف و مستقل در دادگاه قابل پیگیری می باشد.







نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : سه شنبه 31 خرداد 1390 :: توسط : hazara
درباره وبلاگ

مدیر وبلاگ: hazara
منوی اصلی
آرشیو مطالب
مطالب اخیر
نویسندگان
پیوندها
صفحات جانبی
نظرسنجی
نظر شما در مورد مطالبی که در این وبلاگ درج میشه چیه؟





برچسبها
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
جستجو
1.
Display Pagerank قیمت طلا، ارز و سکه
فوم بتن غدیر
 
 
 
  • Share